Telewizor - jaki wybrać?

Telewizor LCD

Trochę historii

 Technologia LCD (Liquid Crystal Display) znana jest już o dawna. Pierwsze odkrycie ciekłych kryształów miało miejsce w 1889 roku i bardziej dotyczyło botaniki niż elektroniki. Po raz pierwszy w 1969 roku firma Radio Corporation of America skonstruowała wyświetlacz ciekłokrystaliczny. Prawdziwy przełom w technologii LCD to odkrycie Jamesa Fergasona tzw. efektu skręconego nematyka.

Zasada działanie panela LCD

Źródłem światła w ekranach LCD jest lampa fluorescencyjna. Emituje ona białe, niespolaryzowane światło. Miedzy lampą, a wzrokiem widza znajduje się polaryzator, który decyduje ile światła i gdzie zostanie przepuszczone. Polaryzator składa się z dwóch warstw które polaryzują światło kolejno w kierunku pionowym i poziomym. Pomiędzy tymi warstwami znajduje się ciekły kryształ, który sterowany napięcie stałym zmienia polaryzację światła powoduje, że jest ono przepuszczane lub zatrzymywane. Zmieniając wartość napięcia można uzyskać wszystkie zakresy jasności świecenia.
Dokładając filtr barwny za polaryzatorem otrzymujemy światło o barwie czerwonej, zielonej lub niebieskiej. Powierzchnia ekranu składa się z wielkiej liczby pikseli, każdy z nich to oddzielny polaryzator i filtr koloru. Sterowane przez szyny danych mogą powodować zapalanie i gaszenie kolorowych punkcików w dowolnej części ekranu, uzyskując złudzenie jednolitej powierzchni odtwarzającej klatka po klatce sceny filmu.

Wady i zalety ekranów LCD

Telewizory i monitory z ekranem LCD są tańsze w produkcji niż tradycyjne kineskopowe. Panel LCD jest cienki, lekki i nie zajmuje dużo miejsca. Idealnie nadaje się na ekrany do monitorów komputerowych i laptopów. W prosty sposób można na nich odtwarzać obraz o wyższych rozdzielczościach. LCD nie pobiera tyle prądu co odpowiednie telewizory z kineskopem lub ekranem plazmowym.
Wadą LCD jest mniejszy kąt widzenia niż w innych typach ekranów. Panel pod pewnym katem jest słabo widoczny lub fałszuje kolory. Jak wynika z zasady działania LCD występują opóźnienia w reakcji matrycy. Tańsze panele wyświetlają rozmyte krawędzie i źle sobie radzą z dynamicznym obrazem, za szybko zmieniającymi się elementami obrazu ciągną się smugi i cienie. Telewizor LCD nie potrafi wyświetlić idealnej czerni. Nawet gdy polaryzator całkowicie blokuje światło to ekran i tak świeci. Efekt ten jest szczególnie uciążliwy przy ciemnych scenach, praktycznie są tylko nierozpoznawalne plamy.
Trwałość LCD jest większa niż telewizorów plazmowych lecz mniejsza niż kineskopowych. Technologia produkcji decyduje o tym, że zazwyczaj jest to jednorazówka, bo większość uszkodzeń jest nieopłacalna do naprawy.
Stale obniżające się ceny telewizorów LCD sprawią, że ta technologia zyska wkrótce największą popularność.